Karadeniz bölgesinde 1980 öncesinde devrimci mücadelenin önde gelen isimlerinden biri olan devrimci öğretmen Ziya Gül, yaşamını yitirdi.
Gül, bugün Giresun’un Eynesil ilçesinde bulunan Eski Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından son yolculuğuna uğurlandı.
Gül’ün cenazesine çok sayıda siyasi parti ile sendika temsilcisi, öğrencileri ve yurttaş katıldı. ÇİZGİSİNİ KAYBETMEDİ Gül’ün TÖB-DER mücadelesinden arkadaşı Mustafa Meriç, BirGün’e verdiği demeçte Gül’ün 1976’da TÖB-DER içerisinde Devrimci Öğretmen çalışmasını yürüttüğünü anlattı.
Meriç, “Zamanla hareket gelişti.
Toplumun daha geniş kesimleri de katılmaya başladı.
Ziya, fındık ve benzeri gibi köy çalışmalarında da yer aldı” dedi. Devrimci Yol Davası’nda beraber yargılandıklarını söyleyen Meriç, yıllarının tekrar Ankara’da kesiştiğini vurguladı.
Meriç, “Ankara'da kamu çalışanları örgütlenmesinde birlikte hareket ettik.
Düzgün bir halk adamı.
Tarihte mücadelenin iyi ve yanlış tarafı var kabul edersek eğer o hep doğru tarafında durmaya çalışan fedakâr bir arkadaşımızdı. Örnek bir babaydı. Çizgisini kaybetmeyen, mücadelede inançlarıyla kararlı bir biçimde yürüyen bir arkadaştı” dedi. Meriç, Gül’ün kendisine en son “Mal, mülk, servet, dünyada maddi şeyler üretmedim ama insanlara durduğum, tuttuğum yol, gittiğim dava nedeniyle çok iyi bir şey yaptığımı düşünüyorum.
Kimseye bilerek kötülüğüm olmamıştır.
Daima özgürlük, eşitlik mücadelesinin bir parçası oldum.
Bu bana yeter, bu bana mutluluk veriyor” dediğini söyledi. DEĞERLERİNİ YAŞATACAĞIZ Halkevleri Onursal Başkanı Abdullah Aydın, Gül’ün devrimci mücadeledeki duruşu ve pratikleriyle ardında örnek bir miras bıraktığını söyledi. “Gerçekten unutulmaz bir önder” diyen Aydın, “Özellikle kendisini 1980'den önce tanıyordum fakat o dönem çok temasımız yoktu.
Demokratik Öğretmen Hareketi'nin ve Halkevleri'nin 1988’de yeniden örgütlenmesiyle buluştuk.
Ziya o zaman İstanbul'da cezaevi sonrası bir yaşam kurmaya çalışıyordu ama bir yandan da siyasetle de ilgileniyordu.
Ankara'da uzun yıllar hem Halkevleri'nde hem Demokratik Öğretmen Hareketi'nde hem Devrimci Öğretmenler'in örgütlenmesinde, Ankara kent siyasetinde çok önemli katkıları var” ifadelerini kullandı. Aydın şunları aktardı: “Hemen hemen herkesin öğretmenidir diyebilirim.
Ve bunun ötesinde çok mütevazı bir kişiliği var. Çok hoşgörülü, daima hani var olan sorunların görüşerek olumlu bir noktaya taşınmasına çaba sarf eden bir arkadaşımızdır.
Tabii üzüntümüz büyük ama onun bıraktığı değerleri yaşatacağız.” SÖZÜNÜN HEP ARKASINDAYDI Eski Eğit-Sen Genel Başkanı İsmet Aktaş, Gül’ün Eğit-Der’in ülke genelinde örgütlenmesinde önderlik ettiğini söyledi.
Aktaş, “Özellikle kişiliği itibarıyla çok sakin, saygılı, inançlı, kararlı bir devrimci arkadaşımızdı.
Daha sonra hem devrimci öğretmen örgütlenmesinde hem Eğit-Der sürecinde hem de Eğitim-Sen'in kuruluş sürecinde uzunca bir zaman birlikte mücadele ettik” dedi. Gül’ün devrimci kişiliğiyle öne çıktığını vurgulayan Aktaş, “Örnek bir insandı. İnsan ilişkilerinde, dostlarıyla paylaştıklarında, dayanışmasında...
Söylediği sözü yerine getiren, yerine getiremeyeceği sözü söylemeyen bir arkadaşımızdı” ifadelerini kullandı.
ZİYA GÜL KİMDİR?
Devrimci öğretmen geleneğinin en önemli isimlerinden olan Ziya Gül, 1975 yılında Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) Eynesil Şubesi kurucu başkanlığı ve 1977-1978 yıllarında Giresun TÖB-DER başkanlığı yaptı.
Bu görevlerinin yanı sıra bölgede yapılan onlarca fındık mitinginin de örgütlenme çalışmalarına katıldı. 12 Eylül darbesi sonrasında tutuklanan Gül, Devrimci Yol davasında yargılandı ve 5,5 yıl hapis yattı. 1986 yılında hapisten çıktıktan sonra Ankara'ya yerleşti.
Eğit-Der'in kuruluş çalışmalarına katıldı.
ABC dergisinde görev aldı.
Hapisten çıktıktan sonra öğretmenliğe dönmesi engellenince Ankara Büyükşehir Belediyesi bünyesinde işçi olarak çalışmaya başladı. 1992 yılında DİSK yeniden açılınca belediye işçilerinin DİSK'e bağlı Genel-İş'te örgütlenme faaliyetlerine de katıldı.
Gül, 2019 yılında “Giresun Yol Hikâyeleri” adlı bir kitap da çıkarmış ve 1960 darbesinden günümüze Giresun ve çevresinde tanık olduğu siyasal ve toplumsal mücadeleleri yazmıştı. Bu kitabı Devrimci Yol, Devrimci Öğretmen, Devrimci Memur ve Dev-Genç çalışmalarına katılan insanların emeklerinin unutulmaması ve gelecek kuşakların verilen mücadeleleri öğrenmesini istediği için kitap yazmaya karar verdiğini söylemişti.
