Mahmut Celalettin Ökten, Türkiye'de imam hatip okullarının yeniden şekillendiği dönemin en önemli eğitimcileri arasında yer aldı. 1882 yılında Trabzon'da dünyaya gelen Ökten, küçük yaşlarda anne ve babasını kaybetmesine rağmen eğitimden kopmadı.
Erken yaşta yaşadığı bu kayıplar, onu öğrenmeye daha fazla yöneltti; okuduğu eserler, güçlü hafızası ve akademik başarısıyla çevresinin dikkatini çekti.1905 yılında İstanbul'a gelen Celalettin Ökten, Darülfünun'daki eğitimini tamamladıktan sonra öğretmenlik mesleğine adım attı.
Arapça, Farsça ve Fransızcaya hâkim olan Ökten, klasik İslami ilimlerin yanı sıra Batı düşüncesine de vakıf bir eğitimci olarak görev yaptı.1948 yılında imam hatip kurslarının açılmasıyla başlayan yeni süreçte önemli sorumluluk üstlenen Ökten, 1949'da bu kurumların müdürlüğüne getirildi.
Eğitim faaliyetlerinin sürdürülebilmesi için yalnızca idari görevlerle yetinmedi; okulun temizliğinden bakım işlerine kadar birçok işle bizzat ilgilendi, aynı zamanda öğrencilerine ders vermeyi sürdürdü.
Bu özverili çalışmaları nedeniyle kamuoyunda "Celal Hoca" olarak tanındı ve imam hatip okullarıyla özdeşleşen isimlerden biri oldu.Eğitim hayatı boyunca yapılacak daha çok iş olduğuna inanan ve çalışmalarını bu anlayışla sürdüren Celalettin Ökten, birçok öğrencinin yetişmesine katkı sağladı. 21 Kasım 1961'de hayatını kaybeden Ökten, geride bıraktığı bin cildi aşkın kitaplığını Süleymaniye Kütüphanesi'ne bağışlayarak eğitim ve ilim mirasını sonraki nesillere aktardı.