İngiltere’deki evlerin büyük bölümü 19. ve 20. yüzyılın başlarında inşa edilmiş. O dönemlerde çamaşır makineleri henüz hayatın parçası değildi, bu yüzden ev planlarında bu cihazlara yer ayrılmamıştı. Bugün bile birçok İngiliz evi hala bu eski plana göre kullanılıyor.
Yeni teknolojiye en kolay şekilde uyum sağlamak isteyen ev sahipleri, hali hazırda su ve elektrik tesisatının bulunduğu mutfağı tercih etti. Bu pratik çözüm, zamanla yerleşik bir alışkanlığa dönüştü.
BANYOLAR KÜÇÜK VE ALAN SINIRLI
İngiltere’deki geleneksel banyo tasarımları oldukça kompakt. Yani bir çamaşır makinesini yerleştirmek için yeterli alan yok. Mutfak ise genellikle daha geniş ve bağlantılar açısından daha uygun bir alan sunuyor. Bu da çamaşır makinesinin mutfakta konumlandırılmasını mantıklı kılıyor.
ALIŞKANLIK HALİNE GELEN DÜZEN
Zaman içinde bu çözüm, yalnızca eski evlerle sınırlı kalmadı. Bugün bile yeni inşa edilen birçok İngiliz evinde çamaşır makineleri mutfağa entegre şekilde planlanıyor. Hatta mutfak dolaplarının içine gizlenen modeller bile yaygınlaştı. Yani bu artık bir “zorunluluk” değil, kültürel bir norm.
İKLİM DE ETKİLİ
İngiltere'nin yağışlı ve nemli iklimi, dışarıda çamaşır kurutmayı zorlaştırıyor. Mutfak gibi kapalı ve sıcak bir ortamda çamaşır yıkayıp kurutmak daha pratik hale geliyor. Kurutma makineleri ya da radyatörler de genellikle mutfakta yer alıyor.
TÜRKİYE’DE DE GÖRÜLÜYOR AMA YAYGIN DEĞİL
Türkiye’de de bazı evlerde özellikle eski yapılarda veya küçük metrekareli dairelerde çamaşır makineleri mutfakta bulunabiliyor. Ancak bu daha çok alan yetersizliği ya da tesisat eksikliğinden kaynaklanan bireysel tercihler. İngiltere’deki gibi toplumsal düzeyde yaygın ve mimariyle bütünleşmiş bir alışkanlık değil.
