Tıp dünyası, özellikle şiddetli kafa travmalarının ardından gelişen ve "Post-Travmatik Epilepsi" (PTE) olarak adlandırılan süreci mercek altına aldı.
Yapılan geniş kapsamlı klinik çalışmalar, beyne alınan fiziksel darbelerin doku bütünlüğünü bozarak uzun vadeli elektriksel fırtınalara zemin hazırladığını kanıtladı. Uzmanlar, travmanın hemen ardından nöbet görülmese dahi, beyindeki biyokimyasal değişimlerin yıllar süren bir kuluçka dönemine girebildiğini bildirdi.
NÖROLOJİK YIKIMIN BİLİMSEL TEMELİ
Araştırmalar, ağır kafa travması geçiren bireylerde epilepsi gelişme riskinin, travma yaşamayan popülasyona oranla katbekat yüksek olduğunu ortaya koydu.
Beyin dokusunda meydana gelen kanama, ödem ve hücresel düzeydeki skarlaşma (yara dokusu), sinir hücreleri arasındaki sağlıklı iletişimi kopararak kontrolsüz elektriksel deşarjlara yol açtığı tespit edildi. Özellikle kafatası kırıklarıyla sonuçlanan kazaların, beyin zarı bütünlüğünü bozduğu için en yüksek risk grubunda yer aldığı vurgulandı.
UZMANLARDAN KRİTİK DEĞERLENDİRMELER
Konuyla ilgili görüşlerini bildiren Mayo Clinic Nöroloji Profesörü Dr. Gregory Cascino, travma sonrası gelişen nöbetlerin genellikle "buzdağının görünen kısmı" olduğunu ifade etti.
Cascino, beyindeki inflamasyon sürecinin darbeden çok sonra bile devam edebileceğini ve bunun sinir ağlarını yeniden yapılandırarak kronik epilepsiye dönüştüğünü belirtti.
California Üniversitesi (UCLA) Travmatik Beyin Hasarı Araştırma Merkezi'nden Dr. Christopher Giza ise, özellikle genç yaştaki sporcular ve kaza mağdurları için uyarılarda bulundu.
Giza, beyindeki hasarın moleküler seviyede "kendini onarma" çabası sırasında yanlış bağlantılar kurabildiğini, bu durumun da aylar veya yıllar sonra ilk nöbeti tetikleyebileceğini dile getirdi.
RİSK GRUBU VE ERKEN TEŞHİSİN ÖNEMİ
Bilimsel veriler, kafa travmasından sonraki ilk bir hafta içinde nöbet geçiren hastaların, ileride kalıcı epilepsi hastası olma ihtimalinin daha yüksek olduğunu gösterdi.
Uzmanlar, şiddetli darbelere maruz kalan kişilerin nörolojik takibinin sadece acil müdahale ile sınırlı kalmaması gerektiğini, uzun süreli EEG (elektroensefalografi) izlemlerinin hayati önem taşıdığını savundu.
