İki çocuk babası Trabzonlu 15 Temmuz şehidi Fahrettin Yavuz, darbe gecesi televizyondan darbe bildirisini duyunca Harbiye'deki TRT binasına koştu.
Yavuz, TRT binasını işgal eden darbecilerin açtığı ateşle başından vurularak şehit oldu.
Darbecilere karşı direnen Fahrettin Yavuz arkasında iki evlat bıraktı. Şehidin abisi Fuat Yavuz o gece yaşananları ve kardeşini anlattı. "253 şehitle 40 yıllık oluşumu yok ettik'' Kardeşinin şehadetinin üzerinden 10 yıl geçtiğini ama etkisinin hala dün gibi olduğunu aktaran Fuat Yavuz, ''Şunu açıklığa kavuşturalım, bu bir darbe girişimi değildi; bu tamamen ülkenin bölüp parçalanması ve işgal edilmesiydi.
FETÖ teröristleri şeytanın ortakları, bu ülkeyi bölüp parçalamak için 40 yıldır hazırlanmış, 15 Temmuz gecesi de böyle bir şeye kalkışmışlar.
Ama bir şeyi unutmuşlar ki, bizler var olduğumuz müddetçe Türk milleti hiç kimseye teslim olmamıştır.
O gece de teslim olmadık. 251 şehidimiz var, Allah gani gani rahmet eylesin.
Sonradan bir şehit daha eklendi; 253 şehitle biz, 40 yıllık bir oluşumu yok ettik.
Bu ülke bugün güllük gülistanlık ise bu durum, 253 şehide ve o gece sokağa çıkan binlerce, milyonlarca insana borçludur. Çok şükür, ülkemizi ayakta tuttuk, kurtardık.
Bugün 10 sene oldu ama dün gibi, hâlâ acı yüreğimizde.
Acıyla beraber büyük bir gurur da var. Şehit vermişiz, bu Türk bayrağını şehit kanıyla sulamışız.
Bu ülkenin her karış toprağında şehit kanı vardır. İki bin yıldır bu ülke, devamlı Türk milletinin savaşarak geldiği buralarda, yine savaşarak elde edilmiştir.
Bundan sonra da savaşacağız, bundan sonra da şehit vereceğiz tabii ki.
Hiç sıkıntı yok.
Yani biz, Türk milleti olarak vatanımız için, bayrağımız için ölmek üzere mücadele ederiz' diye konuştu. "Kardeşim ‘10 ay biz dağlarda dolandık da becerip şehit olamadık' diye hep yakınırdı'' 15 Temmuz gecesinde arkadaşlarıyla birlikte sabahlara kadar sokakta mücadele ettiklerini söyleyen Fuat Yavuz, "Kolay bir şey değil yani bu.
Biz 8 kardeşiz.
Kardeşim, bambaşka bir insandı.
Vatanı, milleti için ölümüne, hiç korkmadan giderdi.
O, Tunceli'de, dağlarda 10 ay komandoluk yapmış, askerlik yapmış ama şehit olamamıştı.
Hatta sivil hayatında devamlı yakınırdı; '10 ay biz dağlarda dolandık da becerip şehit olamadık' diye hep yakınırdı.
Ama 15 Temmuz gecesi sokağa çıkarken arkadaşları ve bir ablamız var o, 'Fahrettin çıkma, içimde bir his var, sana bir şey olacak' diyor.
O da 'Abla, yarın çok geç olmaz mı?
Vatan bizim elden gidiyor' diyerek sokağa çıkıyor.
En ön safta, Harbiye TRT binasına kadar gittik.
Orada bir polis memuru, sonradan bana kendisi anlattı, bunlara 'Dur' diyor, yani 'Gitme, görüyorsun ateş ediyorlar.
Devamlı insanları öldürüyorlar; iki saniyede bir, beş dakikada bir birileri hastaneye kaldırılıyor' diyor.
Fahrettin de buna karşılık diyor ki: 'Sabaha kadar bunların bizi vurmasını mı bekleyeceğiz?
Bize müsaade et, biz burayı yarım saatte alırız.
En fazla 10 kişi vurulur.
Sabaha kadar bunları bekleyeceğimize, yarım saatte biz bunları alırız' O sırada direkt kafasından nişan alıyorlar.
Kolay değil.
Hemen diğer kardeşim onun kucağına düşüyor işte, o alıyor hastaneye.
Hemen bana haber veriyorlar.
Ben beş metre gerilerindeyim.
Bana haber veriyorlar, ben koşuyorum hastaneye" diye konuştu.
