Çay yaprakları, doğrudan bahçe toprağına ya da saksı toprağına az miktarda karıştırılabilir.
Bu yöntem, toprağın organik madde bakımından zenginleşmesine ve faydalı mikroorganizmaların çoğalmasına katkı sağlayabilir.
Hafif asidik yapısı nedeniyle çay yaprakları her bitki için aynı etkiyi göstermez.
Gül, açelya, kamelya ve orman gülü gibi asidik toprağı seven bitkilerde daha uygun bir seçenek olabilir.Demlikte kalan sade ve soğumuş çay, çok yoğun olmamak şartıyla bazı bitkilerin toprağına az miktarda dökülebilir.
Ancak burada ölçü önemlidir.
Fazla çay kullanımı toprağın dengesini bozabilir.
Sütlü, şekerli ya da tatlandırıcılı çay artıkları ise bitkilere verilmemelidir.
Bu tür karışımlar toprağa zarar verebilir, böceklenmeye ve kötü kokuya yol açabilir.
Bazı bitkilerde görülen mantar sorunlarına karşı seyreltilmiş papatya çayı da doğal destek olarak kullanılabilir.
Papatya çayı tamamen soğutulduktan sonra sprey şişesine alınarak bitkilere uygulanabilir.
Bu yöntemde de çayın yoğun olmamasına ve bitkiye fazla miktarda sıkılmamasına dikkat edilmelidir.Bahçedeki solucanlar, toprağın havalanmasına ve organik maddelerin parçalanmasına yardımcı olur. Çay yaprakları komposta eklendiğinde bu doğal döngüyü destekleyebilir.
Böylece demlikten çıkan çay artıkları çöpe gitmek yerine toprağı besleyen, bitkilerin gelişimine katkı sağlayan doğal bir malzemeye dönüşebilir.
