Zamanı Çalıştıranların Yolu: Sorumluluk ve Disiplinle Başarıya Giden Yol

07.45’te başlayan gün, 01.00’de bitiyorsa
burada anlatılan şey “fazla çalışma” değil,
fazla sorumluluktur.

Çünkü gerçek şudur:
İşini saatine göre yapanla,
işini emanet gibi yapan
aynı yerde durmaz.

Yusuf Ziya ALİM’in farkı,
masanın arkasında değil,
gecenin ilerleyen saatlerinde de
dosyanın başında kalabilmesidir.

Bu kolay bir yol değildir.
Bu yol;
* Yorulmayı göze alanların yoludur
* Yanlış yapmamayı değil, düzeltmeyi seçenlerin yoludur
* “Birileri yapsın” demeyenlerin yoludur

O yüzden bu yol kalabalık olmaz.
Ama sağlam olur.

Bazıları bu tempoyu anlamaz.
Bazıları küçümser.
Bazıları da rahatsız olur.

Doğaldır.
Çünkü bu tempo,
bahaneleri susturur.

Bugün ÇAYKUR’da:
* Sahada sorunlar anında masaya geliyorsa
* Kararlar gecenin bir vakti de alınabiliyorsa
* “Yarın bakarız” yerine “şimdi çözelim” deniyorsa

Bunun arkasında
saatlere sığmayan bir emek vardır.

Biz bu emeği yazıyoruz.
Çünkü yazılmayan emek,
yarın yok sayılır.

Bu bir taraf tutma değil.
Bu, hak teslimidir.

Yusuf Ziya ALİM;
yükten kaçmayan,
işten kaçmayan,
sorumluluktan kaçmayan bir çizgidedir.

Ve biz o çizginin neresinde durduğumuzu biliyoruz.

Yol devam.
Aynı disiplinle.
Aynı ciddiyetle.

Susmadık.
Unutmadık.
Vazgeçmedik.

Ve bu da not düşülsün:
Bu ülkede bazı insanlar
saatle çalışır,
bazıları ise
zamanı çalıştırır.

✍️ TARIK