Yargıtay 2.
Hukuk Dairesi, evlilik birliği içinde eşlerden birinin diğerine yönelik olarak sürekli "seninle evlendiğime pişmanım" şeklinde ifadeler kullanmasının duygusal şiddet ve onur kırıcı davranış olarak kabul edilmesi gerektiğine hükmetti.
Yüksek Mahkeme, bu tür sözlerin Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hâlini oluşturan şiddetli geçimsizlik kapsamında yer aldığını vurguladı.
Karar, şiddetli geçimsizlik yaşayan ve karşılıklı boşanma davası açan genç çiftin hukuk mücadelesini sonuçlandırdı.Aile Mahkemesi'ne başvuran davacı-karşı davalı kadın, psikolojik ve fiziksel şiddet gördüğü için evi terk ettiğini ve ailesiyle yaşamaya başladığını aktardı.
Evliliğin başından beri tartışmalar yaşandığını, eşinin borsa bağımlılığı nedeniyle telefon başından ayrılmadığını ve ailesiyle ilgilenmediğini belirtti.
Genç kadın, eşinin kendisine sürekli "Seninle evlendiğime pişmanım" dediğini kaydetti.Kadın, eşinin kendi ailesine karşı saygısız davrandığını, davalının babasının kendisini darp ettiğini ve ortak çocuğunu yere attığını da ileri sürdü.
FMF hastası olan çocuğun bütün ihtiyaçlarını kendisinin karşıladığını, hamilelikten sonraki 1,5 yıl boyunca cinsel birliktelik yaşanmadığını ifade etti.
Davalının "çocuğa bakmak istemiyorum, bakarsam üzerimde kalır" dediğini söyledi.Davalı-karşı davacı erkek ise eşinin öfkeli ve narsist bir yapıya sahip olduğunu öne sürdü.
Davacının iş arkadaşlarının onu "despot Rus generali" olarak nitelendirdiklerini belirtti.
Erkek, evliliğin başından beri eşinin bencil ve baskıcı tutum sergilediğini iddia etti.Aile Mahkemesi, davacı kadının erkeğe fiziksel şiddet uyguladığını, davalı erkeğin ise kadına ve annesine küfür ve hakaret ettiğini tespit etti.
Mahkeme, erkeğin "evlendiğime pişmanım" demesinin yanı sıra farklı odada yatması nedeniyle yatağı ayırdığını da gerekçe gösterdi.
Kadını az kusurlu, erkeği ağır kusurlu bularak asıl davanın ve karşı davanın kabulüne hükmetti.Mahkeme, ortak çocuğun velayetini anneye verdi.
Baba ile şahsi ilişki tesisine, çocuk için 600 lira tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için 18 bin lira maddi ve 18 bin lira manevi tazminata karar verdi.
Erkeğin tazminat talepleri reddedildi.Karar istinaf edildi.
Bölge Adliye Mahkemesi, tarafların kusur yönünden istinafını kısmen kabul ederek çocuk yararına 2 bin lira tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına 35 bin lira maddi, 60 bin lira manevi tazminatın erkekten alınmasına karar verdi.
Mahkeme, sair istinaf taleplerini esastan reddetti.Kararı davalı temyiz edince devreye giren Yargıtay 2.
Hukuk Dairesi, bölge adliye mahkemesinin kararını onadı.
Yüksek Mahkeme, yerel mahkemenin şiddetli geçimsizlik ve kusur durumuna ilişkin değerlendirmelerinde usul ve hukuka aykırılık bulunmadığına işaret etti.
