Ülker, zirvedeki sunumlara atıfta bulunarak London School of Hygiene & Tropical Medicine'dan Prof. Donald Bundy'nin çok konuşulan ilk bin günün ardından gelen 7 bin güne dikkat çektiğini aktardı. Gebeliğin başlangıcından ikinci yaş gününe kadar geçen sürenin elbette çok önemli olduğunu belirten Ülker, büyüme, beynin gelişimi ve ergenliğin ikinci yaş gününde durmadığını, bu nedenle beslenmeye verilen önemin neden azalması gerektiğini sorguladı. Ülker, "Aslında Hz. Peygamber'in 'Bedeninin senin üzerinde hakkı vardır' hadisi de bize önemli bir sorumluluğu hatırlatıyor" ifadelerini kullandı.
Bu hakkı gözetmenin yalnızca hastalanınca bedene bakmak anlamına gelmediğini, çocukluktan yetişkinliğe kadar her dönemde bedeni sağlıklı beslemek, korumak ve geliştirmek anlamına da geldiğini kaydeden Ülker, Bundy'nin anlattığı okul yemeği meselesinin anlamlı olduğunu yazdı. Nitelikli bir öğünün çocuğun okula devamını ve öğrenmesini destekleyebildiğini, ailenin yükünü hafifletebildiğini, yerel üreticiden alım yapıldığında çiftçiye de düzenli bir pazar sağlayabildiğini belirten Ülker, aynı tabağın birbirinden ayrı görülen sağlık, eğitim, sosyal destek ve tarım politikalarını buluşturduğunu ifade etti.
Sunumda paylaşılan tahminlere göre iyi tasarlanmış okul yemeği ve tamamlayıcı programlara yatırılan her 1 doların, bu alanlardaki toplam faydalar üzerinden 7 ila 35 dolar arasında getiri sağlayabildiğini aktaran Ülker, bir iş insanı olarak bu hesabın dikkatini çektiğini söyledi. Ancak bu rakamın kasaya geri dönen para veya her ülkede aynı sonucu verecek bir kazanç vaadi olmadığını, programın nasıl tasarlandığına ve uygulandığı yere göre değişen bir toplumsal fayda hesabı olduğunu vurguladı. Ülker, "Asıl mesaj da şu: Bir çocuğun yemeğini bütçede yalnızca gider olarak görmek anlayışsızlıktır" değerlendirmesinde bulundu.
Yazısında Tokyo Üniversitesi'nden Prof. Kentaro Murakami'nin görüşlerine de yer veren Ülker, Japonya'da okul öğünlerinin ilkokul çocuklarının neredeyse tamamına ulaştığını belirtti. Menüler hazırlanırken her besin öğesinin günlük ihtiyacının üçte birini vermek gibi mekanik bir yaklaşım izlenmediğini, çocukların diğer öğünlerde neleri eksik alabileceğinin de düşünüldüğünü aktardı. Araştırmalarda okul olmayan günlerde beslenmenin yetersiz kaldığının görüldüğünü, aile gelirine göre oluşan beslenme farkının okul günlerinde tespit edilmediğini kaydeden Ülker, bunların gözlemsel bulgular olduğunu ve bütün farkı yalnızca okul yemeğinin oluşturduğunun söylenemeyeceğini ifade etti.
Aynı okulda aynı nitelikte yemeğe ulaşmanın, çocukların farklı ev şartlarından kaynaklanan dezavantajlarını hafifletebileceğini belirten Ülker, hafta sonu ve tatilde ne olacağını sordu. Çocuğun hayatının okul kapısında başlamadığını ve orada bitmediğini dile getiren Ülker, okulda kurulan iyi beslenme düzeninin evle ilişkilendirilmesi gerektiğini vurguladı.
Sabri Ülker Vakfı'nın Milli Eğitim Bakanlığı ve Hacettepe Üniversitesi işbirliğiyle geliştirdiği "Yemekte Denge Eğitimi" projesine de değinen Ülker, projenin 2011'de dört ilde başladığını, 2025'e gelindiğinde 25 ile yayıldığını söyledi. Başlangıcından bu yana 7 milyondan fazla öğrenci, öğretmen ve ebeveyne ulaşıldığını belirten Ülker, bunun müthiş bir başarı olduğunu, projenin gelişerek devam edeceğini, hatta farklı coğrafyalarda yemek kültürüne ve ihtiyaçlara uyarlanarak globalleştirildiğini kaydetti.
Ülker, yazısının devamında zirvenin ilk gününü bir çocuğun tabağına ne konulduğu çevresinde, ikinci gününü ise o tabağın hangi şartlarda hazırlanabildiği çerçevesinde özetlediğini anlattı. Kişisel, sosyal ve iş hayatında şartların nasıl daha iyileştirilebileceğini sorgulayan Ülker, bilimin gösterdiği yolun yeni bir ürüne, kesintisiz bir desteğe, ulaşılabilir bir öğüne dönüştürülmesi halinde zirvede konuşulanların insanların hayat pratiğinde var olacağını ifade etti. Ülker, bu yolda ellerinden geleni yaptıklarını, bununla da kalmayıp her fırsatta bilim insanlarını dinleyip hayatlarına katmak için uğraş verdiklerini belirtti.
Bilimin, hayatın bir dönemini veya tek bir göstergeyi iyileştirip geri kalanını unutabileceğimiz bir beslenme anlayışını desteklemediğini belirten Ülker, gebelik öncesindeki sağlık, bebeğin beslenmesi, bakım verenin imkanları, okulun sunduğu öğün, öğretmenin bilgisi ve evdeki sofra arasında devamlılık gerektiğini yazdı. Gıda alanında çalışanlara da bu bütünün içinde önemli görevler düştüğünü kaydeden Ülker, ürün geliştirirken, tüketiciyle iletişim kurarken, araştırmaları desteklerken ve çalışanların ihtiyaçlarını düşünürken bilimsel bilgiden günlük kararlarda nasıl yararlanıldığının sorgulanması gerektiğini ifade etti.
Kamu, akademi, sağlık çalışanları, eğitimciler, aileler ve özel sektörün birbirini tamamlaması halinde ilerlemenin mümkün olacağını vurgulayan Ülker, "Dengeli beslenin, hareket edin" tavsiyesinin herkes için uygulanabilir olup olmadığını da sorguladı. İnsanın bütçesinin, yaşadığı mahallenin, çalışma saatlerinin, alışveriş ve yemek hazırlama imkanlarının bu tavsiyeyi uygulamaya elverip vermediğini soran Ülker, bir annenin ne yapması gerektiğini bilip yapamaması durumunda ona aynı bilgiyi bir kez daha vermenin bir şeyi değiştirmeyeceğini sözlerine ekledi.
