Şiddetli geçimsizlik yaşayan çift, Aile Mahkemesi’nde karşılıklı boşanma davası açtı. Tarafları dinleyen mahkeme, davacı-karşı davalı erkeğin eşine, henüz hayatta olan babasından kalacak miras malları konusunda psikolojik baskı yaptığını belirledi. Erkeğin bu baskıyı davalı-karşı davacı kadının aile üyelerinin yanında da sürdürerek onu rencide ettiği kararda yer aldı.
Mahkemenin tespitlerine göre erkek, kayınpederine de miras konusunda sürekli baskı yaptı ve ona “orayı mı, burayı mı bırakacaksın” diye sordu. Miras nedeniyle hem eşini hem de eşinin babasını bunalttığı, baskısının son zamanlarda daha da arttığı belirtildi. Çiftin ayrı yaşadığı dönemde ise erkeğin eşi ve çocuklarıyla ilgilenmediği, çocuklarını görmek için hiç gelmediği kaydedildi.
Aile Mahkemesi kararında, erkeğin kadının ailesi hakkında bağırarak sözler söylediği ve sesini alt komşularının duyabileceği kadar yükselterek eşini küçük düşürdüğü de aktarıldı. Mahkeme, erkeğin eşine ve çocuklarına sık sık “lan” diye hitap ederek argo konuştuğunu, aşağılayıcı ve küçük düşürücü sözler söylediğini, kaba davrandığını belirtti. Erkeğin kadına ailesinin yanında “şerefsiz” diyerek hakaret ettiği ve agresif davranışlar sergilediği de kararda sıralandı.
Bu tespitler doğrultusunda Aile Mahkemesi erkeği ağır kusurlu buldu. Kadının açtığı boşanma davasını kabul eden mahkeme, tarafların boşanmasına karar verdi. Kadın için yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata hükmedilirken, erkeğin karşı boşanma davası reddedildi.
Erkeğin avukatının kararı istinafa taşımasının ardından dosyayı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi, kadına ve ailesine yüksek sesle söylenen sözlerin küçük düşürücü olmadığı gerekçesiyle kusur yönünden kararı yasaya aykırı buldu. BAM, erkeğe yüklenen argo konuşma, aşağılayıcı sözler söyleme, kaba davranma, kadına ailesinin yanında hakaret etme ve agresif davranışlar sergileme eylemlerini kusur kabul etmedi.
Bölge Adliye Mahkemesi, tespit edilen erkeğe ait kusurlu davranışların kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı değerlendirmesiyle manevi tazminat talebini reddetti. Taraf vekillerinin karar aleyhine temyiz başvurusunda bulunması üzerine dava dosyası Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin gündemine geldi.
Yargıtay, kadının erkeğin sürekli hakaret ettiği yönündeki iddiasının dinlenen tanıkların beyanlarıyla ispatlandığına dikkat çekti. Daire, hakaret eyleminin erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiğini ve kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını vurguladı.
Yüksek Mahkeme, Aile Mahkemesi’nin erkeğin kadına babasından kalacak miras malları konusunda psikolojik baskı yaptığı ve bunu kadının aile üyelerinin yanında da sürdürerek onu rencide ettiği yönündeki tespitini hukuka uygun buldu. Erkeğin kadının babasına da bu konuda devamlı baskı yaparak “orayı mı yoksa burayı mı bana bırakacaksın?” diye sorduğu, davranışlarıyla hem eşini hem de eşinin babasını bunalttığı belirtildi. Miras konusundaki baskının son zamanlarda daha da arttığı da kararda yer aldı.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, miras baskısı ve hakaret davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini kaydetti. Bölge Adliye Mahkemesi’nin hatalı kusur değerlendirmesi ve gerekçeyle kadının manevi tazminat talebini reddetmesini doğru bulmayan Daire, kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerektiğine hükmetti. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönlerinden kadın yararına bozuldu.
