Yargıtay'ın onadığı karara konu olayda, bölgede bir çocuk sokak köpeklerinin saldırısı sonucu basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandı. Çocuğun yaralanmasının ardından sokak hayvanlarını evinde kalan yemeklerle besleyen kadın hakkında taksirle yaralama suçundan kamu davası açıldı. Davaya bakan ilk derece mahkemesi, kadının hayvanları beslediğinin sabit olduğunu ancak bu durumun tek başına hayvanlar üzerinde sahiplik veya gözetim yükümlülüğü doğurmayacağını belirterek beraat kararı verdi.
Kararın istinaf aşamasında ise mahkeme, sanığın bölgede köpekleri besleyerek bir ekolojik ortam oluşturduğunu kabul etti. İstinaf mahkemesi, saldırıyı gerçekleştiren köpekler doğrudan sanık tarafından beslenmemiş olsa bile bu ortamdan kaynaklanan zarardan sanığın sorumlu tutulması gerektiği sonucuna vararak mahkûmiyet hükmü kurdu. Yargıtay da bu kararı onadı. Avukat Zeynep Sevim, söz konusu kararın ceza hukukunun temel ilkeleri bakımından ciddi tartışmalar doğurduğunu söyledi.
Sevim, bir hayvanı beslemek ile o hayvan üzerinde hukuki anlamda gözetim ve denetim yükümlülüğü üstlenmenin aynı şey olmadığını vurguladı. Kişinin yalnızca hayvanları beslemesinden hareketle, kendisiyle somut bağlantısı bulunmayan diğer hayvanların eylemlerinden de sorumlu tutulmasının cezai sorumluluğun sınırlarını genişlettiğini dile getiren Sevim, bu noktada kusurluluk, nedensellik bağı ve şüpheden sanık yararlanır ilkelerinin önem kazandığını belirtti.
Saldırıyı gerçekleştiren köpeklerin sanık tarafından beslendiğinin dahi ortaya konulamadığını kaydeden Sevim, yalnızca bölgede hayvanları besliyor olması gerekçe gösterilerek mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuken sakıncalı olduğunu ifade etti. Bu yaklaşımın, cezai sorumluluğun somut fiil ve kusur yerine varsayımlara dayandırılması sonucunu doğurabileceğini söyledi.
Kararın toplumsal etkisinin de göz ardı edilmemesi gerektiğini belirten Avukat Zeynep Sevim, hayvanları besleyen kişilerin bu davranışları nedeniyle ileride meydana gelebilecek saldırılardan cezai olarak sorumlu tutulabilecekleri endişesinin, sokak hayvanlarına yönelik gönüllü yardımları olumsuz etkileyebileceğini söyledi.
Toplum güvenliğinin ve özellikle çocukların korunmasının esas olduğunu ancak bu amacın ceza hukukunun temel güvencelerinden vazgeçilmesini haklı kılmadığını belirten Sevim, iyi niyetli bir davranışın somut bir hukuki yükümlülük ihlali ve kusur ortaya konulmadan cezai sorumluluğun gerekçesi hâline getirilemeyeceğini dile getirdi.
Sevim, ceza hukukunun istenmeyen bir sonuç meydana geldiğinde mutlaka bir sorumlu bulma hukuku olmadığını vurgulayarak, sorumluluğun varsayımlarla değil somut delillerle belirlenmesi gerektiğini söyledi. Gönüllü olarak hayvanları besleyen vatandaşların artık bu durumdan dolayı çekinmesinin olağan bir durum olabileceğini sözlerine ekledi.
