Serginin açılışında konuşan Öksüz, bir kentin nasıl tanımlanacağı sorusuyla söze başladı. İnsanların orada bir toplumsallık ve kültürel bir sistem kurduğunu, bu sistem sayesinde aidiyet hissettiğini, yaşamsal ihtiyaçlarını ve üretimlerini tüm bu etkenlerin içine yerleştirdiğini anlatan sanatçı, pek çok kişinin böyle bir tanıma itiraz etmeyeceğini ve kendi kentini bu şekilde görmeyi seveceğini belirtti.
Kentleri görünen hâllerinden çok yaşanılan toplumsal acılarıyla tuvale aktardığını söyleyen Öksüz, bir kentin tarihini dile getirmeyi ihmal etmediğini ifade etti. Sanatçı, bu tarihi kendi kişisel tarihiyle birleştirerek sözlü ya da yazılı anlatılarla resmettiğini belirtti.
Sanatçıya göre bu anlatılar yalnızca o insanın kendi kentiyle sınırlı kalmıyor; kişi diğer kentleri de aynı bakış açısıyla tanımlıyor. Duyduklarına, okuduklarına ya da izlediği görüntülere bağlı olarak görmediği kentleri de hayal ediyor ve onlara yerleşik bir karakter yüklüyor. Öksüz, bu anlatıların ve duyguların bir kentin mevcut gerçeği olmadığını, olsa olsa romantik bir yaklaşımla ayrı ayrı zihinlerde oluşturulmuş kent imajlarının eserleri olduğunu dile getirdi. Ona göre bunlar kentin mevcut durumu yerine olması gereken hâllerini yansıtıyor.
Her sokağa çıkışta yaşamın ve o yaşama yanıt verebilecek kentin, zihinlerdeki kentten hayli uzaklaştığının görüldüğünü anlatan Öksüz, neredeyse ondan bir kırıntı bile kalmadığını söyledi. Kentin simgelerinin işlev değiştirerek turistik bir görev üstlendiğini ve bir çıkar ekonomisine devredildiğini belirten sanatçı, ara sokaklarla trafiğe açılan yeni caddelerin, raylı sistemlerin ve benzeri ulaşım ağlarının bağlantılarının değiştiğini, sirkülasyonun yönünün ters yüz olduğunu kaydetti. Kıyıların otoyollarla kaplandığını, tek tük kalan halka açık kamusal alanların ise bu işlevlerini sürdüremez hâle geldiğini sözlerine ekledi.
Zihinlerdeki kent imajlarıyla mevcut kent arasındaki ilişkinin geri dönüşü olmayan biçimde çoktan koptuğuna dikkati çeken Öksüz, insanların kentle ilişkisinin de ihtiyaçlar ya da çıkarlar doğrultusunda değiştiğini, kenti kullanma tarzlarının oradaki her şeyin içeriğini yıkıp yeniden kurduğunu ifade etti. Romantik anlatıların hâlâ gündemde olduğunu ve ağızdan ağıza dolaşmayı sürdürdüğünü belirtti.
Kentli olgusunun aldığı yeni biçimi Öksüz, kente ait olmak isteyen, kentin duygusuna ortak olmayı seçen ancak orayı kendi elleriyle bozmaktan geri durmayan bir kentli olgusunun oluştuğunu belirterek anlattı. Ortaya tuhaf bir ruh hâli çıktığına işaret eden Öksüz, sözlerini bir kentin doğası gereği asla aynı kalmayacağı vurgusuyla tamamladı: "Yine de şu söylenmeli: Bir kent, doğası gereği asla aynı kalmaz. Ne oraya ilk yerleşim için ilk taşın konulduğu ana çakılı kalır ne de en fazla onay görmüş karakteristik yapısını koruyabilir."
Hayatın sanatsal yönünün topluma yansıması olarak değerlendirdiğini belirten Gizir, galeride açılan her sergiye bu gözle baktığını dile getirdi. Gizir'e göre alışveriş merkezini günlük ziyaret eden 30-40 bin kişinin bir bölümünün sanat galerisini de gezmesi, eserlerini sergileyen sanatçılar açısından önemli bir avantaj sağlıyor; Gizir bunu da kaydetti.
SANKO Sanat Galerisi Yürütme Kurulu Başkan Yardımcısı Cengiz Halil Çiçek ise Utku Öksüz'ün resimlerinde genellikle formu bozulmuş kent manzaralarının görüldüğüne dikkat çekti. Kentleri birbirinden ayıran özgün simge ve manzaraların çok hızlı değiştiğini vurgulayan Çiçek, günümüzde kent denildiğinde en karakteristik görüntüler arasında, Öksüz'ün resimlerinde betimlediği kaotik ortamları oluşturan eylem ve olayların öne çıktığını ifade etti. Çiçek, SANKO Sanat Galerisinde Öksüz'ün sergisi de dâhil olmak üzere 2004 yılından bu yana 734 sanatçının katılımıyla 370 sergi açıldığını bildirdi.
Galerinin son dönemdeki programında başka ressamların sergileri de yer aldı. Ekim 2026'da ressam Ali İrgin'in 'Sonsuzluk Ağları' temalı resim sergisi SANKO Sanat Galerisinde açılmış, Eylül 2026'da ise ressam Talha Kılıç 13 eserden oluşan 'Tragedyalar' isimli kişisel resim sergisini yine aynı galeride sanatseverlerle buluşturmuştu.
